Grecja to górzysty, suchy kraj, którego mieszkańcy żyją w surowych warunkach, zdobywając z ciężkim trudem ubogie plony. W północnej części Grecji jest dość pastwisk dla hodowli bydła - toteż o mięso jest tam znacznie łatwiej niż na południu, gdzie wypasać się mogą tylko owce i kozy. Na małych górskich poletkach i w przydomowych ogródkach dojrzewają niektóre południowe owoce i warzywa, w winnicach rozpina swe długie pędy winorośl.

Kuchnia grecka jest odpowiednikiem trudnych warunków naturalnych kraju. Jest stosunkowo prosta, oparta na miejscowych surowcach. Grecy żywią się głównie chlebem, serem, warzywami, owocami, niekiedy pieczoną baraniną, a nad morzem rybami i oczywiście winem. Jako tłuszczu używają oliwy.

Typowa grecka kuchnia przejęła sporo od swych bałkańskich sąsiadów. Odznacza się stosunkowo dużym wyborem warzyw, z których przyrządza się potrawy mieszane z mięsem i podrobami. Na wybrzeżu pod dostatkiem jest ryb, są nawet krewetki i langusty. Grecy jadają też ryż i makaron w ilościach nie mniejszych niż Włosi, troszkę tylko bardziej dogotowany, podając go na drugie danie, a nie na pierwsze.

Dodatek cytrynowego soku nadaje greckim potrawom specyficznego, pikantnego smaku. W Grecji robi się sery przeważnie owcze, najbardziej znany z nich to Feta. Kopanisti, to podobny do rokpolu owczy ser o ostrym, pieprznawym smaku, a Kasseri - to grecki żółty ser twardy.

Ciasta greckie są bardzo smaczne, przypominają lepkie, nasycone syropem słodycze tureckie, w których miód często zastępuje cukier.

Dziś cały niemal kraj pokrywają winnice, które dostarczają nie tylko surowca na wino, ale i znakomitych rodzynków, tzw. "koryntek" znanych na całym świecie. Jako aperitif pije się anyżową wódkę Ouzo, dolewając do niej zimną wodę i zagryzając nieodłącznymi mezée.

Fragment zaczerpnięty z książki: "Specjalności kuchni śrudziemnomorskiej" Anna Czerni, Zofia Zawistowska